Sanskrit & Trika Shaivism (English-Home)

जावास्क्रिप्ट अक्षम है! इस लिंक की जाँच करें!


 तन्त्रालोक: अध्याय ४ - श्लोक १५१-२७९ - कश्मीरी अद्वैत शैवदर्शन

शाक्तोपायप्रकाशन - सामान्य अनुवाद


 परिचयकरण

photo 30 - sunset in IndiaThis is the second and last set of stanzas (from the stanza 151 to the stanza 294) of the fourth chapter (called शाक्तोपायप्रकाशन).

This work was written by the great Master Abhinavagupta and is a compendium of Tantra in all its facets. Tantrāloka is the most important and voluminous work of the greatest Trika Master. Abhinavagupta was also the teacher of eminent Kṣemarāja and lived about 975-1025 AD in Kashmir.

This treatise whose name is Tantrāloka is a complete encyclopedia of Tantra. Since it is a very advanced text in Trika Shaivism, there is no surprise if a neophyte finds it difficult to understand. To start to understand it, the level of the reader must be the one of a real disciple in Trika Shaivism. If this requirement is not met, then there will be a lot of confusion and constant disappointment. Because in spite of my great efforts to explain the things so easily as possible, to study this treatise requires some spiritual caliber. In this system, sometimes it is not possible even to write about certain topics due to the extreme limitation of the words. Because in the end, all this knowledge has to do with 'states', and it is extremely difficult to write about 'states' in a precise way. Abhinavagupta has done his best to accomplish this formidable task of writing about what is superior and intangible. Anyway, despite his incredible skills to carry out this, he is not revealing everything. It is not because he is all the time hiding things from the reader, but because he is sometimes hiding and on other occasions he just cannot write about some extremely subtle topics because of the limitation of the words.

Goal of life is Liberation. Man has searched for freedom always in human history, but according to Trika Shaivism that is not real Liberation. Real Liberation does not mean that your body should be free from some prison and things like that. Real Liberation amounts to attaining His Svātantrya or Absolute Freedom. When the Great Lord's Svātantrya is achieved, then you see unity in all the things, i.e. you stop seeing duality as before. All is forever identified with Svātantrya, with Him, and that is the end of the story called 'you in bondage'. From this point on nothing will get in your way, because if something apparently gets in your way, that is Svātantrya again. This constant awareness of unity in all is real Freedom. There is no other attainment greater than this!

Keeping the above in mind, now read Tantrāloka and experience Supreme Delight, dear Śiva.

Important: All that is in brackets and italicized within the translation has been added by me in order to complete the sense of a particular phrase or sentence. In turn, all that is between double hyphen (--...--) constitutes clarifying further information also added by me.

top


 श्लोक १५१-१६०

ततोऽपि संहाररसे पूर्णे विघ्नकरीं स्वयम्।
शङ्कां यमात्मिकां भागे सूते संहरतेऽपि च॥१५१॥

Tato'pi saṁhārarase pūrṇe vighnakarīṁ svayam|
Śaṅkāṁ yamātmikāṁ bhāge sūte saṁharate'pi ca||151||

Untranslated yet


संहृत्य शङ्कां शङ्क्यार्थवर्जं वा भावमण्डले।
संहृतिं कलयत्येव स्वात्मवह्नौ विलापनात्॥१५२॥

Saṁhṛtya śaṅkāṁ śaṅkyārthavarjaṁ vā bhāvamaṇḍale|
Saṁhṛtiṁ kalayatyeva svātmavahnau vilāpanāt||152||

Untranslated yet


विलापनात्मिकां तां च भावसंहृतिमात्मनि।
आमृशत्येव येनैषा मया ग्रस्तमिति स्फुरेत्॥१५३॥

Vilāpanātmikāṁ tāṁ ca bhāvasaṁhṛtimātmani|
Āmṛśatyeva yenaiṣā mayā grastamiti sphuret||153||

Untranslated yet


संहार्योपाधिरेतस्याः स्वस्वभावो हि संविदः।
निरुपाधिनि संशुद्धे संविद्रूपेषस्तमीयते॥१५४॥

Saṁhāryopādhiretasyāḥ svasvabhāvo hi saṁvidaḥ|
Nirupādhini saṁśuddhe saṁvidrūpeṣastamīyate||154||

Untranslated yet


विलापितेऽपि भावौघे कञ्चिद्भावं तदैव सा।
आश्यानयेद्य एवास्ते शङ्का संस्काररूपकः॥१५५॥

Vilāpite'pi bhāvaughe kañcidbhāvaṁ tadaiva sā|
Āśyānayedya evāste śaṅkā saṁskārarūpakaḥ||155||

Untranslated yet


शुभाशुभतया सोऽयं सोष्यते फलसम्पदम्।
पूर्वं हि भोगात्पश्चाद्वा शङ्केयं व्यवतिष्ठते॥१५६॥

Śubhāśubhatayā so'yaṁ soṣyate phalasampadam|
Pūrvaṁ hi bhogātpaścādvā śaṅkeyaṁ vyavatiṣṭhate||156||

Untranslated yet


अन्यदाश्यानितमपि तदैव द्रावयेदियम्।
प्रायश्चित्तादिकर्मभ्यो ब्रह्महत्यादिकर्मवत्॥१५७॥

Anyadāśyānitamapi tadaiva drāvayediyam|
Prāyaścittādikarmabhyo brahmahatyādikarmavat||157||

Untranslated yet


रोधनाद्द्रावणाद्रूपमित्थं कलयते चितिः।
तदपि द्रावयेदेव तदप्याश्यानयेदथ॥१५८॥

Rodhanāddrāvaṇādrūpamitthaṁ kalayate citiḥ|
Tadapi drāvayedeva tadapyāśyānayedatha||158||

Untranslated yet


इत्थं भोग्येऽपि सम्भुक्ते सति तत्करणान्यपि।
संहरन्ती कलयते द्वादशैवाहमात्मनि॥१५९॥

Itthaṁ bhogye'pi sambhukte sati tatkaraṇānyapi|
Saṁharantī kalayate dvādaśaivāhamātmani||159||

Untranslated yet


कर्मबुद्ध्यक्षवर्गो हि बुद्ध्यन्तो द्वादशात्मकः।
प्रकाशकत्वात्सूर्यात्मा भिन्ने वस्तुनि जृम्भते॥१६०॥

Karmabuddhyakṣavargo hi buddhyanto dvādaśātmakaḥ|
Prakāśakatvātsūryātmā bhinne vastuni jṛmbhate||160||

Untranslated yet

top


 श्लोक १६१-१७०

अहङ्कारस्तु करणमभिमानैकसाधनम्।
अविच्छिन्नपरामर्शी लीयते तेन तत्र सः॥१६१॥

Ahaṅkārastu karaṇamabhimānaikasādhanam|
Avicchinnaparāmarśī līyate tena tatra saḥ||161||

Untranslated yet


यथाहि खङ्गपाशादेः करणस्य विभेदिनः।
अभेदिनि स्वहस्तादौ लयस्तद्वदयं विधिः॥१६२॥

Yathāhi khaṅgapāśādeḥ karaṇasya vibhedinaḥ|
Abhedini svahastādau layastadvadayaṁ vidhiḥ||162||

Untranslated yet


तेनेन्द्रियौघमार्तण्डमण्डलं कलयेत्स्वयम्।
संविद्देवी स्वतन्त्रत्वात्कल्पितेऽहङ्कृतात्मनि॥१६३॥

Tenendriyaughamārtaṇḍamaṇḍalaṁ kalayetsvayam|
Saṁviddevī svatantratvātkalpite'haṅkṛtātmani||163||

Untranslated yet


स एव परमादित्यः पूर्णकल्पस्त्रयोदशः।
करणत्वात्प्रयात्येव कर्तरि प्रलयं स्फुटम्॥१६४॥

Sa eva paramādityaḥ pūrṇakalpastrayodaśaḥ|
Karaṇatvātprayātyeva kartari pralayaṁ sphuṭam||164||

Untranslated yet


कर्ता च द्विविधः प्रोक्तः कल्पिताकल्पितात्मकः।
कल्पितो देहबुद्ध्यादिव्यवच्छेदेन चर्चितः॥१६५॥

Kartā ca dvividhaḥ proktaḥ kalpitākalpitātmakaḥ|
Kalpito dehabuddhyādivyavacchedena carcitaḥ||165||

Untranslated yet


कालाग्निरुद्रसञ्ज्ञास्य शास्त्रेषु परिभाषिता।
कालो व्यवच्छित्तद्युक्तो वह्निर्भोक्ता यतः स्मृतः॥१६६॥

Kālāgnirudrasañjñāsya śāstreṣu paribhāṣitā|
Kālo vyavacchittadyukto vahnirbhoktā yataḥ smṛtaḥ||166||

Untranslated yet


संसाराक्लृप्तिक्लृप्तिभ्यां रोधनाद्द्रावणात्प्रभुः।
अनिवृत्तपशूभावस्तत्राहङ्कृत्प्रलीयते॥१६७॥

Saṁsārāklṛptiklṛptibhyāṁ rodhanāddrāvaṇātprabhuḥ|
Anivṛttapaśūbhāvastatrāhaṅkṛtpralīyate||167||

Untranslated yet


सोऽपि कल्पितवृत्तित्वाद्विश्वाभेदैकशालिनि।
विकासिनि महाकाले लीयतेऽहमिदम्मये॥१६८॥

So'pi kalpitavṛttitvādviśvābhedaikaśālini|
Vikāsini mahākāle līyate'hamidammaye||168||

Untranslated yet


एतस्यां स्वात्मसंवित्ताविदं सर्वमहं विभुः।
इति प्रविकसद्रूपा संवित्तिरवभासते॥१६९॥

Etasyāṁ svātmasaṁvittāvidaṁ sarvamahaṁ vibhuḥ|
Iti pravikasadrūpā saṁvittiravabhāsate||169||

Untranslated yet


ततोऽन्तःस्थितसर्वात्मभावभोगोपरागिणी।
परिपूर्णापि संवित्तिरकुले धाम्नि लीयते॥१७०॥

Tato'ntaḥsthitasarvātmabhāvabhogoparāgiṇī|
Paripūrṇāpi saṁvittirakule dhāmni līyate||170||

Untranslated yet

top


 श्लोक १७१-१८०

प्रमातृवर्गो मानौघः प्रमाश्च बहुधा स्थिताः।
मेयौघ इति यत्सर्वमत्र चिन्मात्रमेव तत्॥१७१॥

Pramātṛvargo mānaughaḥ pramāśca bahudhā sthitāḥ|
Meyaugha iti yatsarvamatra cinmātrameva tat||171||

Untranslated yet


इयतीं रूपवैचित्रीमाश्रयन्त्याः स्वसंविदः।
स्वाच्छन्द्यमनपेक्षं यत्सा परा परमेश्वरी॥१७२॥

Iyatīṁ rūpavaicitrīmāśrayantyāḥ svasaṁvidaḥ|
Svācchandyamanapekṣaṁ yatsā parā parameśvarī||172||

Untranslated yet


इमाः प्रागुक्तकलनास्तद्विजृम्भोच्यते यतः।
क्षेपो ज्ञानं च सङ्ख्यानं गतिर्नाद इति क्रमात्॥१७३॥

Imāḥ prāguktakalanāstadvijṛmbhocyate yataḥ|
Kṣepo jñānaṁ ca saṅkhyānaṁ gatirnāda iti kramāt||173||

Untranslated yet


स्वात्मनो भेदनं क्षेपो भेदितस्याविकल्पनम्।
ज्ञानं विकल्पः सङ्ख्यानमन्यतो व्यतिभेदनात्॥१७४॥

Svātmano bhedanaṁ kṣepo bheditasyāvikalpanam|
Jñānaṁ vikalpaḥ saṅkhyānamanyato vyatibhedanāt||174||

Untranslated yet


गतिः स्वरूपारोहित्वं प्रतिबिम्बवदेव यत्।
नादः स्वात्मपरामर्शशेषता तद्विलोपनात्॥१७५॥

Gatiḥ svarūpārohitvaṁ pratibimbavadeva yat|
Nādaḥ svātmaparāmarśaśeṣatā tadvilopanāt||175||

Untranslated yet


इति पञ्चविधामेनां कलनां कुर्वती परा।
देवी काली तथा कालकर्षिणी चेति कथ्यते॥१७६॥

Iti pañcavidhāmenāṁ kalanāṁ kurvatī parā|
Devī kālī tathā kālakarṣiṇī ceti kathyate||176||

Untranslated yet


मातृसद्भावसञ्ज्ञास्यास्तेनोक्ता यत्प्रमातृषु।
एतावदन्तसंवित्तौ प्रमातृत्वं स्फुटीभवेत्॥१७७॥

Mātṛsadbhāvasañjñāsyāstenoktā yatpramātṛṣu|
Etāvadantasaṁvittau pramātṛtvaṁ sphuṭībhavet||177||

Untranslated yet


वामेश्वरीतिशब्देन प्रोक्ता श्रीनिशिसञ्चरे।
इत्थं द्वादशधा संवित्तिष्ठन्ती विश्वमातृषु॥१७८॥

Vāmeśvarītiśabdena proktā śrīniśisañcare|
Itthaṁ dvādaśadhā saṁvittiṣṭhantī viśvamātṛṣu||178||

Untranslated yet


एकैवेति न कोऽप्यस्याः क्रमस्य नियमः क्वचित्।
क्रमाभावान्न युगपत्तदभावात्क्रमोऽपि न॥१७९॥

Ekaiveti na ko'pyasyāḥ kramasya niyamaḥ kvacit|
Kramābhāvānna yugapattadabhāvātkramo'pi na||179||

Untranslated yet


क्रमाक्रमकथातीतं संवित्तत्त्वं सुनिर्मलम्।
तदस्याः संविदो देव्या यत्र क्वापि प्रवर्तनम्॥१८०॥

Kramākramakathātītaṁ saṁvittattvaṁ sunirmalam|
Tadasyāḥ saṁvido devyā yatra kvāpi pravartanam||180||

Untranslated yet

top


 श्लोक १८१-१९०

तत्र तादात्म्ययोगेन पूजा पूर्णैव वर्तते।
परामर्शस्वभावत्वादेतस्या यः स्वयं ध्वनिः॥१८१॥

Tatra tādātmyayogena pūjā pūrṇaiva vartate|
Parāmarśasvabhāvatvādetasyā yaḥ svayaṁ dhvaniḥ||181||

Untranslated yet


सदोदितः स एवोक्तः परमं हृदयं महत्।
हृदये स्वविमर्शोऽसौ द्राविताशेषविश्वकः॥१८२॥

Sadoditaḥ sa evoktaḥ paramaṁ hṛdayaṁ mahat|
Hṛdaye svavimarśo'sau drāvitāśeṣaviśvakaḥ||182||

Untranslated yet


भावग्रहादिपर्यन्तभावी सामान्यसञ्ज्ञकः।
स्पन्दः स कथ्यते शास्त्रे स्वात्मन्युच्छलनात्मकः॥१८३॥

Bhāvagrahādiparyantabhāvī sāmānyasañjñakaḥ|
Spandaḥ sa kathyate śāstre svātmanyucchalanātmakaḥ||183||

Untranslated yet


किञ्चिच्चलनमेतावदनन्यस्फुरणं हि यत्।
ऊर्मिरेषा विबोधाब्धेर्न संविदनया विना॥१८४॥

Kiñciccalanametāvadananyasphuraṇaṁ hi yat|
Ūrmireṣā vibodhābdherna saṁvidanayā vinā||184||

Untranslated yet


निस्तरङ्गतरङ्गादिवृत्तिरेव हि सिन्धुता।
सारमेतत्समस्तस्य यच्चित्सारं जडं जगत्॥१८५॥

Nistaraṅgataraṅgādivṛttireva hi sindhutā|
Sārametatsamastasya yaccitsāraṁ jaḍaṁ jagat||185||

Untranslated yet


तदधीनप्रतिष्ठत्वात्तत्सारं हृदयं महत्।
तथा हि सदिदं ब्रह्ममूलं मायाण्डसञ्ज्ञितम्॥१८६॥

Tadadhīnapratiṣṭhatvāttatsāraṁ hṛdayaṁ mahat|
Tathā hi sadidaṁ brahmamūlaṁ māyāṇḍasañjñitam||186||

Untranslated yet


इच्छाज्ञानक्रियारोहं विना नैव सदुच्यते।
तच्छक्तित्रितयारोहाद्भैरवीये चिदात्मनि॥१८७॥

Icchājñānakriyārohaṁ vinā naiva saducyate|
Tacchaktitritayārohādbhairavīye cidātmani||187||

Untranslated yet


विसृज्यते हि तत्तस्माद्बहिर्वाथ विसृज्यते।
एवं सद्रूपतैवैषां सतां शक्तित्रयात्मताम्॥१८८॥

Visṛjyate hi tattasmādbahirvātha visṛjyate|
Evaṁ sadrūpataivaiṣāṁ satāṁ śaktitrayātmatām||188||

Untranslated yet


विसर्गं परबोधेन समाक्षिप्यैव वर्तते।
तत्सदेव बहीरूपं प्राग्बोधाग्निविलापितम्॥१८९॥

Visargaṁ parabodhena samākṣipyaiva vartate|
Tatsadeva bahīrūpaṁ prāgbodhāgnivilāpitam||189||

Untranslated yet


अन्तर्नदत्परामर्शशेषीभूतं ततोऽप्यलम्।
खात्मत्वमेव सम्प्राप्तं शक्तित्रितयगोचरात्॥१९०॥

Antarnadatparāmarśaśeṣībhūtaṁ tato'pyalam|
Khātmatvameva samprāptaṁ śaktitritayagocarāt||190||

Untranslated yet

top


 श्लोक १९१-२००

वेदनात्मकतामेत्य संहारात्मनि लीयते।
इदं संहारहृदयं प्राच्यं सृष्टौ च हृन्मतम्॥१९१॥

Vedanātmakatāmetya saṁhārātmani līyate|
Idaṁ saṁhārahṛdayaṁ prācyaṁ sṛṣṭau ca hṛnmatam||191||

Untranslated yet


एतद्रूपपरामर्शमकृत्रिममनाबिलम्।
अहमित्याहुरेषैव प्रकाशस्य प्रकाशता॥१९२॥

Etadrūpaparāmarśamakṛtrimamanābilam|
Ahamityāhureṣaiva prakāśasya prakāśatā||192||

Untranslated yet


एतद्वीर्यं हि सर्वेषां मन्त्राणां हृदयात्मकम्।
विनानेन जडास्ते स्युर्जीवा इव विना हृदा॥१९३॥

Etadvīryaṁ hi sarveṣāṁ mantrāṇāṁ hṛdayātmakam|
Vinānena jaḍāste syurjīvā iva vinā hṛdā||193||

Untranslated yet


अकृत्रिमैतद्धृदयारूढो यत्किञ्चिदाचरेत्।
प्राण्याद्वा मृशते वापि स सर्वोऽस्य जपो मतः॥१९४॥

Akṛtrimaitaddhṛdayārūḍho yatkiñcidācaret|
Prāṇyādvā mṛśate vāpi sa sarvo'sya japo mataḥ||194||

Untranslated yet


यदेव स्वेच्छया सृष्टिस्वाभाव्याद्बहिरन्तरा।
निर्मीयते तदेवास्य ध्यानं स्यात्पारमार्थिकम्॥१९५॥

Yadeva svecchayā sṛṣṭisvābhāvyādbahirantarā|
Nirmīyate tadevāsya dhyānaṁ syātpāramārthikam||195||

Untranslated yet


निराकारे हि चिद्धाम्नि विश्वाकृतिमये सति।
फलार्थिनां काचिदेव ध्येयत्वेनाकृतिः स्थिता॥१९६॥

Nirākāre hi ciddhāmni viśvākṛtimaye sati|
Phalārthināṁ kācideva dhyeyatvenākṛtiḥ sthitā||196||

Untranslated yet


यथा ह्यभेदात्पूर्णेऽपि भावे जलमुपाहरन्।
अन्याकृत्यपहानेन घटमर्थयते रसात्॥१९७॥

Yathā hyabhedātpūrṇe'pi bhāve jalamupāharan|
Anyākṛtyapahānena ghaṭamarthayate rasāt||197||

Untranslated yet


तथैव परमेशाननियतिप्रविजृम्भणात्।
काचिदेवाकृतिः काञ्चित् सूते फलविकल्पनाम्॥१९८॥

Tathaiva parameśānaniyatipravijṛmbhaṇāt|
Kācidevākṛtiḥ kāñcit sūte phalavikalpanām||198||

Untranslated yet


यस्तु सम्पूर्णहृदयो न फलं नाम वाञ्छति।
तस्य विश्वाकृतिर्देवी सा चावच्छेदवर्जनात्॥१९९॥

Yastu sampūrṇahṛdayo na phalaṁ nāma vāñchati|
Tasya viśvākṛtirdevī sā cāvacchedavarjanāt||199||

Untranslated yet


कुले योगिन उद्रिक्तभैरवीयपरासवात्।
घूर्णितस्य स्थितिर्देहे मुद्रा या काचिदेव सा॥२००॥

Kule yogina udriktabhairavīyaparāsavāt|
Ghūrṇitasya sthitirdehe mudrā yā kācideva sā||200||

Untranslated yet

top


 श्लोक २०१-२१०

अन्तरिन्धनसम्भारमनपेक्ष्यैव नित्यशः।
जाज्वलीत्यखिलाक्षौघप्रसृतोग्रशिखः शिखी॥२०१॥

Antarindhanasambhāramanapekṣyaiva nityaśaḥ|
Jājvalītyakhilākṣaughaprasṛtograśikhaḥ śikhī||201||

Untranslated yet


बोधाग्नौ तादृशे भावा विशन्तस्तस्य सन्महः।
उद्रेचयन्तो गच्छन्ति होमकर्मनिमित्तताम्॥२०२॥

Bodhāgnau tādṛśe bhāvā viśantastasya sanmahaḥ|
Udrecayanto gacchanti homakarmanimittatām||202||

Untranslated yet


यं कञ्चित्परमेशानशक्तिपातपवित्रितम्।
पुरोभाव्य स्वयं तिष्ठेदुक्तवद्दीक्षितस्तु सः॥२०३॥

Yaṁ kañcitparameśānaśaktipātapavitritam|
Purobhāvya svayaṁ tiṣṭheduktavaddīkṣitastu saḥ||203||

Untranslated yet


जप्यादौ होमपर्यन्ते यद्यप्येकैककर्मणि।
उदेति रूढिः परमा तथापीत्थं निरूपितम्॥२०४॥

Japyādau homaparyante yadyapyekaikakarmaṇi|
Udeti rūḍhiḥ paramā tathāpītthaṁ nirūpitam||204||

Untranslated yet


यथाहि तत्र तत्राश्वः समनिम्नोन्नतादिषु।
चित्रे देशे वाह्यमानो यातीच्छामात्रकल्पिताम्॥२०५॥

Yathāhi tatra tatrāśvaḥ samanimnonnatādiṣu|
Citre deśe vāhyamāno yātīcchāmātrakalpitām||205||

Untranslated yet


तथा संविद्विचित्राभिः शान्तघोरतरादिभिः।
भङ्गीभिरभितो द्वैतं त्याजिता भैरवायते॥२०६॥

Tathā saṁvidvicitrābhiḥ śāntaghoratarādibhiḥ|
Bhaṅgībhirabhito dvaitaṁ tyājitā bhairavāyate||206||

Untranslated yet


यथा पुरःस्थे मुकुरे निजं वक्त्रं विभावयन्।
भूयो भूयस्तदेकात्म वक्त्रं वेत्ति निजात्मनः॥२०७॥

Yathā puraḥsthe mukure nijaṁ vaktraṁ vibhāvayan|
Bhūyo bhūyastadekātma vaktraṁ vetti nijātmanaḥ||207||

Untranslated yet


तथा विकल्पमुकुरे ध्यानपूजार्चनात्मनि।
आत्मानं भैरवं पश्यन्नचिरात्तन्मयीभवेत्॥२०८॥

Tathā vikalpamukure dhyānapūjārcanātmani|
Ātmānaṁ bhairavaṁ paśyannacirāttanmayībhavet||208||

Untranslated yet


तन्मयीभवनं नाम प्राप्तिः सानुत्तरात्मनि।
पूर्णत्वस्य परा काष्ठा सेत्यत्र न फलान्तरम्॥२०९॥

Tanmayībhavanaṁ nāma prāptiḥ sānuttarātmani|
Pūrṇatvasya parā kāṣṭhā setyatra na phalāntaram||209||

Untranslated yet


फलं सर्वमपूर्णत्वे तत्र तत्र प्रकल्पितम्।
अकल्पिते हि पूर्णत्वे फलमन्यत्किमुच्यताम्॥२१०॥

Phalaṁ sarvamapūrṇatve tatra tatra prakalpitam|
Akalpite hi pūrṇatve phalamanyatkimucyatām||210||

Untranslated yet

top


 श्लोक २११-२२०

एष यागविधिः कोऽपि कस्यापि हृदि वर्तते।
यस्य प्रसीदेच्चिच्चक्रं द्रागपश्चिमजन्मनः॥२११॥

Eṣa yāgavidhiḥ ko'pi kasyāpi hṛdi vartate|
Yasya prasīdecciccakraṁ drāgapaścimajanmanaḥ||211||

Untranslated yet


अत्र यागे गतो रूढिं कैवल्यमधिगच्छति।
लोकैरालोक्यमानो हि देहबन्धविधौ स्थितः॥२१२॥

Atra yāge gato rūḍhiṁ kaivalyamadhigacchati|
Lokairālokyamāno hi dehabandhavidhau sthitaḥ||212||

Untranslated yet


अत्र नाथः समाचारं पटलेऽष्टादशेऽभ्यधात्।
नात्र शुद्धिर्न चाशुद्धिर्न भक्ष्यादिविचारणम्॥२१३॥

Atra nāthaḥ samācāraṁ paṭale'ṣṭādaśe'bhyadhāt|
Nātra śuddhirna cāśuddhirna bhakṣyādivicāraṇam||213||

Untranslated yet


न द्वैतं नापि चाद्वैतं लिङ्गपूजादिकं न च।
न चापि तत्परित्यागो निष्परिग्रहतापि वा॥२१४॥

Na dvaitaṁ nāpi cādvaitaṁ liṅgapūjādikaṁ na ca|
Na cāpi tatparityāgo niṣparigrahatāpi vā||214||

Untranslated yet


सपरिग्रहता वापि जटाभस्मादिसङ्ग्रहः।
तत्त्यागो न व्रतादीनां चरणाचरणं च यत्॥२१५॥

Saparigrahatā vāpi jaṭābhasmādisaṅgrahaḥ|
Tattyāgo na vratādīnāṁ caraṇācaraṇaṁ ca yat||215||

Untranslated yet


क्षेत्रादिसम्प्रवेशश्च समयादिप्रपालनम्।
परस्वरूपलिङ्गादि नामगोत्रादिकं च यत्॥२१६॥

Kṣetrādisampraveśaśca samayādiprapālanam|
Parasvarūpaliṅgādi nāmagotrādikaṁ ca yat||216||

Untranslated yet


नास्मिन्विधीयते किञ्चिन्न चापि प्रतिषिध्यते।
विहितं सर्वमेवात्र प्रतिषिद्धमथापि च॥२१७॥

Nāsminvidhīyate kiñcinna cāpi pratiṣidhyate|
Vihitaṁ sarvamevātra pratiṣiddhamathāpi ca||217||

Untranslated yet


किं त्वेतदत्र देवेशि नियमेन विधीयते।
तत्त्वे चेतः स्थिरीकार्यं सुप्रसन्नेन योगिना॥२१८॥

Kiṁ tvetadatra deveśi niyamena vidhīyate|
Tattve cetaḥ sthirīkāryaṁ suprasannena yoginā||218||

Untranslated yet


तच्च यस्य यथैव स्यात्स तथैव समाचरेत्।
तत्त्वे निश्चलचित्तस्तु भुञ्जानो विषयानपि॥२१९॥

Tacca yasya yathaiva syātsa tathaiva samācaret|
Tattve niścalacittastu bhuñjāno viṣayānapi||219||

Untranslated yet


न संस्पृश्येत दोषैः स पद्मपत्रमिवाम्भसा।
विषापहारिमन्त्रादिसन्नद्धो भक्षयन्नपि॥२२०॥

Na saṁspṛśyeta doṣaiḥ sa padmapatramivāmbhasā|
Viṣāpahārimantrādisannaddho bhakṣayannapi||220||

Untranslated yet

top


 श्लोक २२१-२३०

विषं न मुह्यते तेन तद्वद्योगी महामतिः।
अशुद्धं हि कथं नाम देहाद्यं पाञ्चभौतिकम्॥२२१॥

Viṣaṁ na muhyate tena tadvadyogī mahāmatiḥ|
Aśuddhaṁ hi kathaṁ nāma dehādyaṁ pāñcabhautikam||221||

Untranslated yet


प्रकाशतातिरिक्ते किं शुद्ध्यशुद्धी हि वस्तुनः।
अशुद्धस्य च भावस्य शुद्धिः स्यात्तादृशैव किम्॥२२२॥

Prakāśatātirikte kiṁ śuddhyaśuddhī hi vastunaḥ|
Aśuddhasya ca bhāvasya śuddhiḥ syāttādṛśaiva kim||222||

Untranslated yet


अन्योन्याश्रयवैयर्थ्यानवस्था इत्थमत्र हि।
पृथिवी जलतः शुद्ध्येज्जलं धरणितस्तथा॥२२३॥

Anyonyāśrayavaiyarthyānavasthā itthamatra hi|
Pṛthivī jalataḥ śuddhyejjalaṁ dharaṇitastathā||223||

Untranslated yet


अन्योन्याश्रयता सेयमशुद्धत्वेऽप्ययं क्रमः।
अशुद्धाज्जलतः शुद्ध्येद्धरेति व्यर्थता भवेत्॥२२४॥

Anyonyāśrayatā seyamaśuddhatve'pyayaṁ kramaḥ|
Aśuddhājjalataḥ śuddhyeddhareti vyarthatā bhavet||224||

Untranslated yet


वायुतो वारिणो वायोस्तेजसस्तस्य वान्यतः।
बहुरूपादिका मन्त्राः पावनात्तेषु शुद्धता॥२२५॥

Vāyuto vāriṇo vāyostejasastasya vānyataḥ|
Bahurūpādikā mantrāḥ pāvanātteṣu śuddhatā||225||

Untranslated yet


मन्त्राः स्वभावतः शुद्धा यदि तेऽपि न किं तथा।
शिवात्मता तेषु शुद्धिर्यदि तत्रापि सा न किम्॥२२६॥

Mantrāḥ svabhāvataḥ śuddhā yadi te'pi na kiṁ tathā|
Śivātmatā teṣu śuddhiryadi tatrāpi sā na kim||226||

Untranslated yet


शिवात्मत्वापरिज्ञानं न मन्त्रेषु धरादिवत्।
ते तेन शुद्धा इति चेत्तज्ज्ञप्तिस्तर्हि शुद्धता॥२२७॥

Śivātmatvāparijñānaṁ na mantreṣu dharādivat|
Te tena śuddhā iti cettajjñaptistarhi śuddhatā||227||

Untranslated yet


योगिनं प्रति सा चास्ति भावेष्विति विशुद्धता।
ननु चोदनया शुद्ध्यशुद्ध्यादिकविनिश्चयः॥२२८॥

Yoginaṁ prati sā cāsti bhāveṣviti viśuddhatā|
Nanu codanayā śuddhyaśuddhyādikaviniścayaḥ||228||

Untranslated yet


इत्थमस्तु तथाप्येषा चोदनैव शिवोदिता।
का स्यात्सतीति चेदेतदन्यत्र प्रवितानितम्॥२२९॥

Itthamastu tathāpyeṣā codanaiva śivoditā|
Kā syātsatīti cedetadanyatra pravitānitam||229||

Untranslated yet


वैदिक्या बाधितेयं चेद्विपरीतं न किं भवेत्।
सम्यक्चेन्मन्यसे बाधो विशिष्टविषयत्वतः॥२३०॥

Vaidikyā bādhiteyaṁ cedviparītaṁ na kiṁ bhavet|
Samyakcenmanyase bādho viśiṣṭaviṣayatvataḥ||230||

Untranslated yet

top


 श्लोक २३१-२४०

अपवादेन कर्तव्यः सामान्यविहिते विधौ।
शुद्ध्यशुद्धी च सामान्यविहिते तत्त्वबोधिनि॥२३१॥

Apavādena kartavyaḥ sāmānyavihite vidhau|
Śuddhyaśuddhī ca sāmānyavihite tattvabodhini||231||

Untranslated yet


पुंसि ते बाधिते एव तथा चात्रेति वर्णितम्।
नार्थवादादिशङ्का च वाक्ये माहेश्वरे भवेत्॥२३२॥

Puṁsi te bādhite eva tathā cātreti varṇitam|
Nārthavādādiśaṅkā ca vākye māheśvare bhavet||232||

Untranslated yet


अबुद्धिपूर्वं हि तथा संस्थिते सततं भवेत्।
व्योमादिरूपे निगमे शङ्का मिथ्यार्थतां प्रति॥२३३॥

Abuddhipūrvaṁ hi tathā saṁsthite satataṁ bhavet|
Vyomādirūpe nigame śaṅkā mithyārthatāṁ prati||233||

Untranslated yet


अनवच्छिन्नविज्ञानवैश्वरूप्यसुनिर्भरः।
शास्त्रात्मना स्थितो देवो मिथ्यात्वं क्वापि नार्हति॥२३४॥

Anavacchinnavijñānavaiśvarūpyasunirbharaḥ|
Śāstrātmanā sthito devo mithyātvaṁ kvāpi nārhati||234||

Untranslated yet


इच्छावान्भावरूपेण यथा तिष्ठासुरीश्वरः।
तत्स्वरूपाभिधानेन तिष्ठासुः स तथा स्थितः॥२३५॥

Icchāvānbhāvarūpeṇa yathā tiṣṭhāsurīśvaraḥ|
Tatsvarūpābhidhānena tiṣṭhāsuḥ sa tathā sthitaḥ||235||

Untranslated yet


अर्थवादोऽपि यत्रान्यविध्यादिमुखमीक्षते।
तत्रास्त्वसत्यः स्वातन्त्र्ये स एव तु विधायकः॥२३६॥

Arthavādo'pi yatrānyavidhyādimukhamīkṣate|
Tatrāstvasatyaḥ svātantrye sa eva tu vidhāyakaḥ||236||

Untranslated yet


विधिवाक्यान्तरे गच्छन्नङ्गभावमथापि वा।
न निरर्थकं एवायं सन्निधेर्गजडादिवत्॥२३७॥

Vidhivākyāntare gacchannaṅgabhāvamathāpi vā|
Na nirarthakaṁ evāyaṁ sannidhergajaḍādivat||237||

Untranslated yet


स्वार्थप्रत्यायनं चास्य स्वसंवित्त्यैव भासते।
तदपह्नवनं कर्तुं शक्यं विधिनिषेधयोः॥२३८॥

Svārthapratyāyanaṁ cāsya svasaṁvittyaiva bhāsate|
Tadapahnavanaṁ kartuṁ śakyaṁ vidhiniṣedhayoḥ||238||

Untranslated yet


युक्तिश्चात्रास्ति वाक्येषु स्वसंविच्चाप्यबाधिता।
या समग्रार्थमाणिक्यतत्त्वनिश्चयकारिणी॥२३९॥

Yuktiścātrāsti vākyeṣu svasaṁviccāpyabādhitā|
Yā samagrārthamāṇikyatattvaniścayakāriṇī||239||

Untranslated yet


मृतदेहेऽथ देहोत्थे या चाशुद्धिः प्रकीर्तिता।
अन्यत्र नेति बुद्ध्यन्तामशुद्धं संविदश्च्युतम्॥२४०॥

Mṛtadehe'tha dehotthe yā cāśuddhiḥ prakīrtitā|
Anyatra neti buddhyantāmaśuddhaṁ saṁvidaścyutam||240||

Untranslated yet

top


 श्लोक २४१-२५०

संवित्तादात्म्यमापन्नं सर्वं शुद्धमतः स्थितम्।
श्रीमद्वीरावलौ चोक्तं शुद्ध्यशुद्धिनिरूपणे॥२४१॥

Saṁvittādātmyamāpannaṁ sarvaṁ śuddhamataḥ sthitam|
Śrīmadvīrāvalau coktaṁ śuddhyaśuddhinirūpaṇe||241||

Untranslated yet


सर्वेषां वाहको जीवो नास्ति किञ्चिदजीवकम्।
यत्किञ्चिज्जीवरहितमशुद्धं तद्विजानत॥२४२॥

Sarveṣāṁ vāhako jīvo nāsti kiñcidajīvakam|
Yatkiñcijjīvarahitamaśuddhaṁ tadvijānata||242||

Untranslated yet


तस्माद्यत्संविदो नातिदूरे तच्छुद्विमावहेत्।
अविकल्पेन भावेन मुनयोऽपि तथाभवन्॥२४३॥

Tasmādyatsaṁvido nātidūre tacchudvimāvahet|
Avikalpena bhāvena munayo'pi tathābhavan||243||

Untranslated yet


लोकसंरक्षणार्थं तु तत्तत्त्वं तैः प्रगोपितम्।
बहिः सत्स्वपि भावेषु शुद्ध्यशुद्धी न नीलवत्॥२४४॥

Lokasaṁrakṣaṇārthaṁ tu tattattvaṁ taiḥ pragopitam|
Bahiḥ satsvapi bhāveṣu śuddhyaśuddhī na nīlavat||244||

Untranslated yet


प्रमातृधर्म एवायं चिदैक्यानैक्यवेदनात्।
यदि वा वस्तुधर्मोऽपि मात्रपेक्षानिबन्धनः॥२४५॥

Pramātṛdharma evāyaṁ cidaikyānaikyavedanāt|
Yadi vā vastudharmo'pi mātrapekṣānibandhanaḥ||245||

Untranslated yet


सौत्रामण्यां सुरा होतुः शुद्धान्यस्य विपर्ययः।
अनेन चोदनानां च स्ववाक्यैरपि बाधनम्॥२४६॥

Sautrāmaṇyāṁ surā hotuḥ śuddhānyasya viparyayaḥ|
Anena codanānāṁ ca svavākyairapi bādhanam||246||

Untranslated yet


क्वचित्सन्दर्शितं ब्रह्महत्याविधिनिषेधवत्।
भक्ष्यादिविधयोऽप्येनं न्यायमाश्रित्य चर्चिताः॥२४७॥

Kvacitsandarśitaṁ brahmahatyāvidhiniṣedhavat|
Bhakṣyādividhayo'pyenaṁ nyāyamāśritya carcitāḥ||247||

Untranslated yet


सर्वज्ञानोत्तरादौ च भाषते स्म महेश्वरः।
नरर्षिदेवद्रुहिणविष्णुरुद्राद्युदीरितम्॥२४८॥

Sarvajñānottarādau ca bhāṣate sma maheśvaraḥ|
Nararṣidevadruhiṇaviṣṇurudrādyudīritam||248||

Untranslated yet


उत्तरोत्तरवैशिष्ट्यात् पूर्वपूर्वप्रबाधकम्।
न शैवं वैष्णवैर्वाक्यैर्बाधनीयं कदाचन॥२४९॥

Uttarottaravaiśiṣṭyāt pūrvapūrvaprabādhakam|
Na śaivaṁ vaiṣṇavairvākyairbādhanīyaṁ kadācana||249||

Untranslated yet


वैष्णवं ब्रह्मसम्भूतैर्नेत्यादि परिचर्चयेत्।
बाधते यो वैपरीत्यात्समूढः पापभाग्भवेत्॥२५०॥

Vaiṣṇavaṁ brahmasambhūtairnetyādi paricarcayet|
Bādhate yo vaiparītyātsamūḍhaḥ pāpabhāgbhavet||250||

Untranslated yet

top


 श्लोक २५१-२६०

तस्मान्मुख्यतया स्कन्द लोकधर्मान्न चाचरेत्।
नान्यशास्त्रसमुद्दिष्टं स्रोतस्युक्तं निजे चरेत्॥२५१॥

Tasmānmukhyatayā skanda lokadharmānna cācaret|
Nānyaśāstrasamuddiṣṭaṁ srotasyuktaṁ nije caret||251||

Untranslated yet


यतो यद्यपि देवेन वेदाद्यपि निरूपितम्।
तथापि किल सङ्कोचभावाभावविकल्पतः॥२५२॥

Yato yadyapi devena vedādyapi nirūpitam|
Tathāpi kila saṅkocabhāvābhāvavikalpataḥ||252||

Untranslated yet


सङ्कोचतारतम्येन पाशवं ज्ञानमीरितम्।
विकासतारतम्येन पतिज्ञानं तु बाधकम्॥२५३॥

Saṅkocatāratamyena pāśavaṁ jñānamīritam|
Vikāsatāratamyena patijñānaṁ tu bādhakam||253||

Untranslated yet


इदं द्वैतमिदं नेति परस्परनिषेधतः।
मायीयभेदक्लृप्तं तत्स्यादकाल्पनिके कथम्॥२५४॥

Idaṁ dvaitamidaṁ neti parasparaniṣedhataḥ|
Māyīyabhedaklṛptaṁ tatsyādakālpanike katham||254||

Untranslated yet


उक्तं भर्गशिखायां च मृत्युकालकलादिकम्।
द्वैताद्वैतविकल्पोत्थं ग्रसते कृतधीरिति॥२५५॥

Uktaṁ bhargaśikhāyāṁ ca mṛtyukālakalādikam|
Dvaitādvaitavikalpotthaṁ grasate kṛtadhīriti||255||

Untranslated yet


सिद्धान्ते लिङ्गपूजोक्ता विश्वाध्वमयताविदे।
कुलादिषु निषिद्धासौ देहे विश्वात्मताविदे॥२५६॥

Siddhānte liṅgapūjoktā viśvādhvamayatāvide|
Kulādiṣu niṣiddhāsau dehe viśvātmatāvide||256||

Untranslated yet


इह सर्वात्मके कस्मात्तद्विधिप्रतिषेधने।
नियमानुप्रवेशेन तादात्म्यप्रतिपत्तये॥२५७॥

Iha sarvātmake kasmāttadvidhipratiṣedhane|
Niyamānupraveśena tādātmyapratipattaye||257||

Untranslated yet


जटादि कौले त्यागोऽस्य सुखोपायोपदेशतः।
व्रतचर्या च मन्त्रार्थतादात्म्यप्रतिपत्तये॥२५८॥

Jaṭādi kaule tyāgo'sya sukhopāyopadeśataḥ|
Vratacaryā ca mantrārthatādātmyapratipattaye||258||

Untranslated yet


तन्निषेधस्तु मन्त्रार्थसार्वात्म्यप्रतिपत्तये।
क्षेत्रपीठोपपीठेषु प्रवेशो विघ्नशान्तये॥२५९॥

Tanniṣedhastu mantrārthasārvātmyapratipattaye|
Kṣetrapīṭhopapīṭheṣu praveśo vighnaśāntaye||259||

Untranslated yet


मन्त्राद्याराधकस्याथ तल्लाभायोपदिश्यते।
क्षेत्रादिगमनाभावविधिस्तु स्वात्मनस्तथा॥२६०॥

Mantrādyārādhakasyātha tallābhāyopadiśyate|
Kṣetrādigamanābhāvavidhistu svātmanastathā||260||

Untranslated yet

top


 श्लोक २६१-२७०

वैश्वरूप्येण पूर्णत्वं ज्ञातुमित्यपि वर्णितम्।
समयाचारसद्भावः पाल्यत्वेनोपदिश्यते॥२६१॥

Vaiśvarūpyeṇa pūrṇatvaṁ jñātumityapi varṇitam|
Samayācārasadbhāvaḥ pālyatvenopadiśyate||261||

Untranslated yet


भेदप्राणतया तत्तत्त्यागात्तत्त्वविशुद्धये।
समयादिनिषेधस्तु मतशास्त्रेषु कथ्यते॥२६२॥

Bhedaprāṇatayā tattattyāgāttattvaviśuddhaye|
Samayādiniṣedhastu mataśāstreṣu kathyate||262||

Untranslated yet


निर्मर्यादं स्वसम्बोधं सम्पूर्णं बुद्ध्यतामिति।
परकीयमिदं रूपं ध्येयमेतत्तु मे निजम्॥२६३॥

Nirmaryādaṁ svasambodhaṁ sampūrṇaṁ buddhyatāmiti|
Parakīyamidaṁ rūpaṁ dhyeyametattu me nijam||263||

Untranslated yet


ज्वालादिलिङ्गं चान्यस्य कपालादि तु मे निजम्।
आदिशब्दात्तपश्चर्यावेलातिथ्यादि कथ्यते॥२६४॥

Jvālādiliṅgaṁ cānyasya kapālādi tu me nijam|
Ādiśabdāttapaścaryāvelātithyādi kathyate||264||

Untranslated yet


नाम शक्तिशिवाद्यन्तमेतस्य मम नान्यथा।
गोत्रं च गुरुसन्तानो मठिकाकुलशब्दितः॥२६५॥

Nāma śaktiśivādyantametasya mama nānyathā|
Gotraṁ ca gurusantāno maṭhikākulaśabditaḥ||265||

Untranslated yet


श्रीसन्ततिस्त्र्यम्बकाख्या तदर्धामर्दसञ्ज्ञिता।
इत्थमर्धचतस्रोऽत्र मठिकाः शाङ्करे क्रमे॥२६६॥

Śrīsantatistryambakākhyā tadardhāmardasañjñitā|
Itthamardhacatasro'tra maṭhikāḥ śāṅkare krame||266||

Untranslated yet


युगक्रमेण कूर्माद्या मीनान्ता सिद्धसन्ततिः।
आदिशब्देन च घरं पल्ली पीठोपपीठकम्॥२६७॥

Yugakrameṇa kūrmādyā mīnāntā siddhasantatiḥ|
Ādiśabdena ca gharaṁ pallī pīṭhopapīṭhakam||267||

Untranslated yet


मुद्रा छुम्मेति तेषां च विधानं स्वपरस्थितम्।
तादात्म्यप्रतिपत्त्यै हि स्वं सन्तानं समाश्रयेत्॥२६८॥

Mudrā chummeti teṣāṁ ca vidhānaṁ svaparasthitam|
Tādātmyapratipattyai hi svaṁ santānaṁ samāśrayet||268||

Untranslated yet


भुञ्जीत पूजयेच्चक्रं परसन्तानिना नहि।
एतच्च मतशास्त्रेषु निषिद्धं खण्डना यतः॥२६९॥

Bhuñjīta pūjayeccakraṁ parasantāninā nahi|
Etacca mataśāstreṣu niṣiddhaṁ khaṇḍanā yataḥ||269||

Untranslated yet


अखण्डेऽपि परे तत्त्वे भेदेनानेन जायते।
एवं क्षेत्रप्रवेशादि सन्ताननियमान्ततः॥२७०॥

Akhaṇḍe'pi pare tattve bhedenānena jāyate|
Evaṁ kṣetrapraveśādi santānaniyamāntataḥ||270||

Untranslated yet

top


 श्लोक २७१-२७९

नास्मिन्विधीयते तद्धि साक्षान्नौपयिकं शिवे।
न तस्य च निषोधो य न्न तत्तत्त्वस्य खण्डनम्॥२७१॥

Nāsminvidhīyate taddhi sākṣānnaupayikaṁ śive|
Na tasya ca niṣodho ya nna tattattvasya khaṇḍanam||271||

Untranslated yet


विश्वात्मनो हि नाथस्य स्वस्मिन्रूपे विकल्पितौ।
विधिर्निषेधो वा शक्तौ न स्वरूपस्य खण्डने॥२७२॥

Viśvātmano hi nāthasya svasminrūpe vikalpitau|
Vidhirniṣedho vā śaktau na svarūpasya khaṇḍane||272||

Untranslated yet


परतत्त्वप्रवेशे तु यमेव निकटं यदा।
उपायं वेत्ति स ग्राह्यस्तदा त्याज्योऽथ वा क्वचित्॥२७३॥

Paratattvapraveśe tu yameva nikaṭaṁ yadā|
Upāyaṁ vetti sa grāhyastadā tyājyo'tha vā kvacit||273||

Untranslated yet


न यन्त्रणात्र कार्येति प्रोक्तं श्रीत्रिकशासने।
समता सर्वदेवानामोवल्लीमन्त्रवर्णयोः॥२७४॥

Na yantraṇātra kāryeti proktaṁ śrītrikaśāsane|
Samatā sarvadevānāmovallīmantravarṇayoḥ||274||

Untranslated yet


आगमनां गतीनां च सर्वं शिवमयं यतः।
स ह्यखण्डितसद्भावं शिवतत्त्वं प्रपश्यति॥२७५॥

Āgamanāṁ gatīnāṁ ca sarvaṁ śivamayaṁ yataḥ|
Sa hyakhaṇḍitasadbhāvaṁ śivatattvaṁ prapaśyati||275||

Untranslated yet


यो ह्यखण्डितसद्भावमात्मतत्त्वं प्रपद्यते।
केतकीकुसुमसौरभे भृशं भृङ्ग एव रसिको न मक्षिका।
भैरवीयपरमाद्वयार्चने कोऽपि रज्यति महेशचोदितः॥२७६॥

Yo hyakhaṇḍitasadbhāvamātmatattvaṁ prapadyate|
Ketakīkusumasaurabhe bhṛśaṁ bhṛṅga eva rasiko na makṣikā|
Bhairavīyaparamādvayārcane ko'pi rajyati maheśacoditaḥ||276||

Untranslated yet


अस्मिंश्च योगे विश्रान्तिं कुर्वतां भवडम्बरः।
हिमानीव महाग्रीष्मे स्वयमेव विलीयते॥२७७॥

Asmiṁśca yoge viśrāntiṁ kurvatāṁ bhavaḍambaraḥ|
Himānīva mahāgrīṣme svayameva vilīyate||277||

Untranslated yet


अलं वातिप्रसङ्गेन भूयसातिप्रपञ्चिते।
योग्योऽभिनवगुप्तोऽस्मिन्कोऽपि यागविधौ बुधः॥२७८॥

Alaṁ vātiprasaṅgena bhūyasātiprapañcite|
Yogyo'bhinavagupto'sminko'pi yāgavidhau budhaḥ||278||

Untranslated yet


इत्यनुत्तरपदप्रविकासे शाक्तमौपयिकमद्य विविक्तम्॥२७९॥
Ityanuttarapadapravikāse śāktamaupayikamadya viviktam||279||

Untranslated yet

top


 अतिरिक्त सूचना

Gabriel Pradīpaka

This document was conceived by Gabriel Pradīpaka, one of the two founders of this site, and spiritual guru conversant with Sanskrit language and Trika philosophy.

For further information about Sanskrit, Yoga and Indian Philosophy; or if you simply want to comment, ask a question or correct a mistake, feel free to contact us: This is our e-mail address.



Back to 4. 1-150 Top  Continue to read 5. 1-159

अपनी टिप्पणी पोस्ट करें

टिप्पणी पोस्ट करने के लिए कृपया रजिस्टर, या लॉग इन करें.